| تبليغات | X |
 |
 |
|
| سیستان په هلمند کی خپلواکه جريده |
|
څومره لږ وې، څومره ډېــــــــــر شــولې جانانه
چا ويل چې رانه هــــــېر شــــــــــــولې جانانه ملنګان دې درنه ګردچاپـــــــــــــيره ناســت دي سم د پير بابا په څير شــــــولې جـــــــــــــانانه ما وې را به شې او بخت به مې بيدار شـــــي خو چې راغلې رانه تېر شولې جـــــــــــــــانانه لکه باز کا په کوترې منګول ښـــــــــــــــــــــخه داسې زړه نه مې چــــــــــــاپېر شولې جانانه ته خو ســـــــــــــــــــــــــم د زړه ژورو ته کېوزې ته خو ســــــــــــــم د عابد شعر شولې جانانه بازمحمد عابد ٢٠٠٧/١٢/١٣کابل تا ته ياد او ما نه هيـــــــــــــــــــرڅه دي جانانه زما و ستا تر مـــــــــــــــنځه تير څه دي جانانه که مولا په ګــــــــــــــــــــوتو راکړې بيا به ګورو اوس دې يو موســــــکا کې ډېر څه دي جانانه يو خو زما د نــــــــــظر شپول کې را ايسار يې وايه نور درنه چــــــــــــــــــــاپير څه دي جانانه د جهان ښـــــــــکلي به ډېر په ښکلا ناز کړي ستا د يو ادا په څــــــــــــــــــير څه دي جانانه ستا په خوله به مرګی هم له ستوني تير کړي باز ته زهر او ګـــــــــــــــــــــنډېر څه دي جانانه |
|||
|
ـ
 په نــــــــــــــــــاپوهۍ کښې چي د ميني تر کاروانه ولاړم خــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــبره نه يم دا ســـــــــبق د ميني چا راکړلو د جدايې يوه لحظه دي راته کــــــــــــــــــــــــــــــال ښکاريږي کلونه پس مي د ښکلي يــــــــــــــــــــــار وصال سو نصيب سترګو قاتلو دي نن زه کــــــــــــــــــــــړم پر دي حال جانانه سعديه پوپل : هلمند |
|
زه دي پر بڼو پروت لكه خلى وم تا نه ليدم ستا مخ ته ولاړ زه لكه څلى وم تا نه ليدم ما د سترګو لپې اخير تاته اشنا ونيوې زه لكه يتيم هر چا رټلى وم تا نه ليدم ما د خپل زړګوټي څراغونه ټول وژلي وو زه له ځانه تاته در ليښلى وم تا نه ليدم ما له دې ګلباغه سترګې كله اړولاى سوې زه دي پر څېره را ټوكېدلى وم تا نه ليدم ما چي ستا په ذكر كې جانانه! خوب شړلى و ستوريو او سپوږمۍ ټولو ليدلى وم تا نه ليدم ما دي د ښكلا و نندارې ته خوله ګنډلې وه زه د انتظار په ستن پېيلى وم تا نه ليدم ماته دي سوغات د خندا ځكه را پېرزو نه كړ زه ستا په محفل كې نابللى وم تا نه ليدم ستا د خوږې مينې په هوس مي تېراوه ژوندون زه د خپلو هيلو يو درست كلى وم تا نه ليدم ته لكه د ګل خوږبويي خپور وې ما ليداى نه سوې زه لكه سپېرې خاورې شيندلى وم تا نه ليدم تا د بڼو غشي زما پر لور را خوشي كړي وو زه دي د مرغه په څېر ويشتلى وم تا نه ليدم ته بې غمه ناست د خپل غرور سپينه ماڼۍ كې وې!! زه افغانستان وم نړېدلى وم تا نه ليدم خود به باركواله! جهاني كوي ګيله له ما زه له \"وركې مېنې\" نه درغلى وم تا نه ليدم 13 سپتمبر 2006م كال / كوټه |
|
په سترګو کې لاس
موږي غرېو نيولي ماشومان دا چا دي ژړولي ،
نازولي ماشومان ماښام د شنه اسمان
کاسه کې سپورې وريزې نه وې چا کونډې غولولي ،
خوبولي ماشومان ستا سرې سترګې ترې
ځار شه سګرټ مه بلوه ژڼيه ايره -ايره به تويې
شي سرګړي ماشومان په سوله ابۍ نه
کېږي د تک شنه سپرلي زېری بمونو دي له
کلي
رژولي
ماشومان يو ، يو مخ د
هندارې ، بل په بل مخ
کې مخ کوري ( لمر ) دواړو
ته ويلي دي چې ښکلي ماشومان لمر نيازی / خوست
|
|
اوس موهيڅ نشوكـــولاى
چې ګيرشوي ووالهامه غزل
اخلي هستي اخـــــــــــــلي
جوهراخلي هرڅه مې اخلي ســـــــــــــــوراخلي
غزل اخـــــلي سـنـدرې اخلي شوراخــــــــــــــلي
شرراخــلي جنــون مې اخلي شـــــــــوراخلي
ژوندون اخلي هرڅه مې
غزل
ناڅـي پرې ګناه د
دوزخـــــي لمــــبومېـــلمه ده ياره اوس به
چــېرتــه ترې پـــــــــــه پټه لاره باسو شــــور د زولانو وو
زوږمـې ستاترغوږونه شو اوس فضا الهام شوه او
چــــيــنې هم ســندريزې
غزل
كورتــه دمســتئ دوو
راغـــلي مـونږ په تمه اوس دربــابونود
نغمــو ژبـې ګونـــګئ دي ماويل چــې به بيـا
كړو سـندريزه تنـده ماته اې دغزلونو
دښــايــست اوښــكلا حـورې
غز ل هم شور د ه هم شرر د
ه ټوله ميـنه ميـنه ده اوس خوتخت لري اوتا
ج لري وكيله
ده خدايه ! بر ۍ وركړې
ازموينه ده دمينې مينه چې قلم كې
ځغلېدلـــې لېونــــۍ ده |
|
نګاره ستا دغه سپېڅلئ ښايئست |
|
||||||
|
||
 |
|
|
لومړى پاڼه بريښناليک آرشیف |
| دجريدي په اړه |
سيستان په هلمندکي خپلواکه جريده ده چي دعبدالودودهجران اواحمدنويدنظري په زيارپه اتومخونوکي خپريږي.
|
| مخکنى ليکني |
|
1/12/2008 - 1/20/2008 12/26/2007 - 1/11/2008 12/13/2007 - 12/21/2007 10/27/2007 - 11/12/2007 10/23/2007 - 10/29/2007 |
| پيوندونه |
|
داحمدنويدنظري انځوريزويبلاګ داحمدنويدنظري کلتوري،هنري اوادبي ويبلاګ دعبدالودودهجران اډبي اوکلتوري ويبلاګ داحمدشاه پاڅون ادبي ويبلاګ دعزيراحمدتسل ادبي ويبلاګ |
|
RSS
|